..Uw stok en uw staf vertroosten mij….
Pas keek ik op een Duitse zender naar een documentaire over de enige nog rondtrekkende schaapherder van Oostenrijk. Deze man trok al 30 jaar lang elk voor en najaar met een kudde van ruim 1000 schapen door een deel van Oostenrijk om ze daarna naar de alm te brengen voor de zomer.
Je kunt je voorstellen dat dit een hele onderneming is, waarbij allerlei omstandigheden het hoofd moeten worden geboden. Hij had hulp van 2 of 3 leerling herders en een stel herdershonden bij dit werk. Elk van hen had een herdersstaf bij zich. Een meer dan schouderhoge staf met aan de bovenkant een dwars stukje en kort stuk hout dat weer naar beneden boog. Een T-stuk met een haak zeg maar.
Hoe ze deze staf gebruikten was ook een paar keer te zien: als een schaap te ver van het pad afgeraakt was, in een greppel was beland of klem zat in de bosjes, werd het boveneind van de staf achter hun achterpoten vastgehaakt en werd het schaap weer op het pad gesleurd. Dat ging niet zachtzinnig, maar zeker ook niet vanuit boosheid of irritatie. Dit was gewoon hoe er in zo’n situatie door de herder werd gehandeld. Hij mopperde ook niet op het schaap. Dit gedrag hoorde bij het schaap en het schaap werd gewoon weer in de kudde geplaatst.
Ik moest denken aan bovenstaande tekst. Wij hebben bij troosten een heel “soft” beeld, bij een herder vaak een romantisch beeld. Het oude zondagschoolplaatje van de herder die het lam op zijn nek draagt, een beeld van een aai over de bol, een arm om je heen. Zeker ook dit doet de Herder, maar het andere ook. En is het geen troost, te weten dat de Herder zonder verwijt, zonder boosheid, je gewoon bij je benen pakt als dat nodig is en je terug brengt in de kudde? De plek waar je veilig bent, op het pad dat het goede pad is. De Herder maakt er verder geen woorden aan vuil, straft het schaap niet, maar gaat gewoon met de kudde verder. Dat is totale acceptatie van het schaap zoals het is. God, accepteert ons helemaal zoals we zijn, jou en mij.
Voor mij is het een troost te weten dat dit het karakter en de handelswijze van de Herder is. Dan is zijn staf inderdaad vertroostend.

Ineke van Faassen