Een paar weken terug deed ik twee dagen mee aan een door mijn zoon en schoondochter georganiseerde outreach onder met name Moslims in Amsterdam. De media in Nederland spreekt regelmatig nogal polariserend over deze bevolkingsgroep en ik merkte dat ik daar makkelijk wat van op pik. Nu was, door mijn bezoek aan Marokko enkele jaren geleden, mijn zicht hierop al heel wat genuanceerder geworden. Maar dit was opnieuw een praktische school van Gods liefde voor mensen.
Deze outreach was bedoeld voor het (praktisch) handen en voeten geven aan naastenliefde (een insteek waarmee je de veel mensen, maar zeker ook Moslims, kunt bereiken). Mijn zoon kende een patatboer, die met zijn vervallen patatkraam op de Dappermarkt staat.
De Dappermarkt is net zoiets als de Albert Kuyp, maar dan minstens zo gezellig. Dit vindt plaats midden in de Indische buurt.
Het idee was om de deur van het patat-kot weer gangbaar te maken. Klein probleem daarbij was, dat in mijn ogen als westerling de beste bestemming voor dit kot (gezien zijn miserabele staat) zou zijn om er met wals overheen te rijden. Voor de Indische eigenaar is het echter zijn bron van inkomsten en dus onontbeerlijk.
Daar sta je dan te zweten midden op een drukke markt om te proberen een deur weer gangbaar te maken, waarvan je je afvraagt of dat ooit zal lukken. En het lijkt wel alsof iedere koopman op de markt komt kijken of “het ze echt zal gaan lukken om dit schijnbaar onmogelijke project voor elkaar te krijgen”. Waarom we dat doen, had de eigenaar gevraagd. “Omdat we willen omzien naar onze naaste vanuit ons geloof in God”. “Ik wil er wel iets voor betalen”, had de man gereageerd “ En dat wilden we niet, want dat is nou net het principe van naastenliefde.

Na een aantal uren zweten is het wonder dan eindelijk geschiedt (ook in mijn eigen ogen als techneut kun je dat rustig een wonder noemen): het deurtje functioneerde weer en nog wel aardig netjes ook, al zeg ik het zelf.
Zo, en laat ze er nu maar over praten op de markt… Die man was natuurlijk heel blij en wij waren voldaan.
Soms kun je met een schroevendraaier nog beter evangeliseren dan met een foldertje…

“Maar hoe zit dat nou met die visie voor het Joodse volk en dan bezig zijn onder Moslims?” zult u misschien vragen. Eigenlijk is het heel simpel: God houdt van alle volken en heeft die liefde laten zien door zijn volk (de Joden) heen (Jezus was een Jood!). Helaas lijkt het wel of men (ook onder christenen!) een keus van je verwacht: voor Israël en tegen de Arabieren (Moslims) of andersom. Maar dat hoeft dus niet. Jezus was een Jood en reikte ook uit naar Samaritanen (vijanden). Tenslotte: het heil komt uit de Joden, maar is wel voor iedereen: Jood, Arabier, westerling…

Bert Vlijm