Rafaelgemeente Sion » Uithethartvan

Uit het hart van – Naastenliefde

Evert — Sun, 16 Oct 2011 18:10:32 +0000

Een paar weken terug deed ik twee dagen mee aan een door mijn zoon en schoondochter georganiseerde outreach onder met name Moslims in Amsterdam. De media in Nederland spreekt regelmatig nogal polariserend over deze bevolkingsgroep en ik merkte dat ik daar makkelijk wat van op pik. Nu was, door mijn bezoek aan Marokko enkele jaren geleden, mijn zicht hierop al heel wat genuanceerder geworden. Maar dit was opnieuw een praktische school van Gods liefde voor mensen.
Deze outreach was bedoeld voor het (praktisch) handen en voeten geven aan naastenliefde (een insteek waarmee je de veel mensen, maar zeker ook Moslims, kunt bereiken). Mijn zoon kende een patatboer, die met zijn vervallen patatkraam op de Dappermarkt staat.
De Dappermarkt is net zoiets als de Albert Kuyp, maar dan minstens zo gezellig. Dit vindt plaats midden in de Indische buurt.
Het idee was om de deur van het patat-kot weer gangbaar te maken. Klein probleem daarbij was, dat in mijn ogen als westerling de beste bestemming voor dit kot (gezien zijn miserabele staat) zou zijn om er met wals overheen te rijden. Voor de Indische eigenaar is het echter zijn bron van inkomsten en dus onontbeerlijk.
Daar sta je dan te zweten midden op een drukke markt om te proberen een deur weer gangbaar te maken, waarvan je je afvraagt of dat ooit zal lukken. En het lijkt wel alsof iedere koopman op de markt komt kijken of “het ze echt zal gaan lukken om dit schijnbaar onmogelijke project voor elkaar te krijgen”. Waarom we dat doen, had de eigenaar gevraagd. “Omdat we willen omzien naar onze naaste vanuit ons geloof in God”. “Ik wil er wel iets voor betalen”, had de man gereageerd “ En dat wilden we niet, want dat is nou net het principe van naastenliefde.

Na een aantal uren zweten is het wonder dan eindelijk geschiedt (ook in mijn eigen ogen als techneut kun je dat rustig een wonder noemen): het deurtje functioneerde weer en nog wel aardig netjes ook, al zeg ik het zelf.
Zo, en laat ze er nu maar over praten op de markt… Die man was natuurlijk heel blij en wij waren voldaan.
Soms kun je met een schroevendraaier nog beter evangeliseren dan met een foldertje…

“Maar hoe zit dat nou met die visie voor het Joodse volk en dan bezig zijn onder Moslims?” zult u misschien vragen. Eigenlijk is het heel simpel: God houdt van alle volken en heeft die liefde laten zien door zijn volk (de Joden) heen (Jezus was een Jood!). Helaas lijkt het wel of men (ook onder christenen!) een keus van je verwacht: voor Israël en tegen de Arabieren (Moslims) of andersom. Maar dat hoeft dus niet. Jezus was een Jood en reikte ook uit naar Samaritanen (vijanden). Tenslotte: het heil komt uit de Joden, maar is wel voor iedereen: Jood, Arabier, westerling…

Bert Vlijm

Uit het hart van – barbecuen een Bijbelse opdracht?

Evert — Thu, 14 Jul 2011 17:20:10 +0000

Barbecuen â€¦. Een bijbelse opdracht?
Want wanneer hij zich aan eten en drinken te goed doet en geniet van al het goede dat hij moeizaam heeft verworven, is dat een geschenk van God. Prediker 3:13
Na een hele jaar van hard werken is het tijd voor leuke dingen. Sterker nog: het is tijd voor een barbecue.
Maar wat heeft barbecueÃ«n nu met de Bijbel te maken? Meer dan je denkt!
In de Bijbel zien we steeds weer het patroon van werken en dan rusten, van zwoegen en dan genieten. Zo ging dat al bij de IsraÃ«lieten in het Oude Testament.
Mozes spreekt het volk toe: â€˜Richt daar ten overstaan van de Heer, uw God een feestmaal aan en geniet met uw familie van de zegeningen, waarmee Hij uw inspanningen heeft beloond. (Deut. 12:27). Genieten als gebod? Ja, zo staat het eer wel.
Er is maar Ã©Ã©n voorwaarde: het moet om dankbaar genieten gaan; genieten met God in gedachten.
We mogen van al Gods zegeningen genieten, of het nu gaat om een boterham met kaas aan de keukentafel of een barbecue; om een zonnige dag in de tuin; of een goed gesprek bij de tent.
We mogen dankbare levensgenieters zijn. Is dat niet heerlijk?
Een goede vakantie toegewenst door Els Mussche

Uit het hart van – psalm 84

Evert — Sun, 05 Jun 2011 18:18:11 +0000

Psalm 84 : 2
Zelfs de mus vindt een huis en de zwaluw een nest waarin ze haar jongen neerlegt,
bij Uw altaren Heer, van de hemelse machten, mijn koning en mijn God.
Gelukkig wie wonen in Uw huis, gedurig mogen zij U loven.
Gelukkig wie bij U hun toevlucht zoeken, met in hun Hart de wegen naar U.
Trekken zij door een dal van dorheid, het verandert voor hen in een oase; rijke zegen daalt als regen neer.
Steeds krachtiger gaan zij voort om in Sion voor God te verschijnen.

Bij onze stacaravan hebben we diverse nestkastjes opgehangen en allemaal zijn ze bewoond. De ouders koolmezen en pimpelmezen vliegen af en aan om hun kroost te voeren; ze zijn er de hele dag druk mee.
De jongen, veilig in hen nest, ontbreekt het aan niets; de ouders zorgen voor hen. Afgelopen week was er blijkbaar een nest mussen uitgevlogen want er waren vijf jonge mussen bij onze voertafel. Ze waren zelf al aan het eten maar ook werden ze nog regelmatig gevoerd door hun ouders als ze daar om vroegen
Zo mogen wij zijn bij God: Veilig bij Hem, bij Zijn altaren, bij Zijn heiligdom, bij Zijn plaats waar voldoende voedsel is om te leven. Een oase van rust ,veiligheid, voedsel, water. Misschien al deels zelfstandig maar daar waar nodig geholpen
In Gods huis, bij zijn altaren verandert dorheid in leven, daalt rijke zegen als een regen op je neer en steeds krachtiger ga je voort om in Sion voor God te verschijnen
Geweldige beloften voor mensen
Harrie van Faassen

Uit het hart van – Israel

Evert — Wed, 11 May 2011 18:51:31 +0000

Wanneer ik dit schrijf duurt het 2 dagen voor we naar IsraÃ«l gaan. Wanneer u dit leest zijn we al aangekomen in Jeruzalem.
Een reis waar ik me bijzonder op verheugd heb. Het is voor mij persoonlijk al jaren een wens om een keer IsraÃ«l te bezoeken.
Afgelopen weken heb ik mezelf af zitten vragen waarom ik me er zo op verheug.
Natuurlijk heeft het ook te maken met de christelijke opvoeding die ik gehad heb, maar er is denk ik meer.
De laatste jaren is IsraÃ«l veel meer, maar ook anders voor mij gaan leven. Door mijn studie aan de School voor Theologie ben ik anders naar IsraÃ«l gaan kijken. EÃ©n van de basisprincipes welke ons telkens weer werd voorgehouden is: lees de Bijbel door de Joodse bril en zeker niet door onze gecultiveerde westerse bril.
Want deze bril is langzamerhand steeds meer beslagen geraakt door allerlei dogmatische en theologische weersomstandigheden. Door zoâ€™n bril raak je steeds verder af van hoe de Bijbel echt is bedoeld.
Ik heb ook gemerkt hoe moeilijk het is om de Bijbel anders gaan lezen, de bijbel gaan lezen met de ogen van een Jood.
Want we hebben ons zoveel theologische waarheden aangeleerd, dat we de bijbelse waarheidâ€”het evangelie laten bedekken.
Daardoor ben ik steeds nieuwsgieriger geworden hoe het is om daar te zijn waar de verhalen van de Bijbel hebben plaatsgevonden.
Door naar IsraÃ«l te gaan hoop ik dat de Bijbel nog meer voor mij gaat leven. Dat je dan in staat bent de dingen in de Bijbel te visualiseren. En dat dit ook nog een verdieping in mijn persoonlijke relatie met God teweeg brengt.
Ik hoop u na de reis meer indrukken te kunnen vertellen.
Evert Mussche

Uit het hart van – Schepping

Evert — Sun, 03 Apr 2011 18:37:33 +0000

In het begin schiep God de hemel en de aarde. De aarde was nog woest en doods, en duisternis lag over de oervloed, maar Gods geest zweefde over het water. God zei: â€˜Er moet licht komen,â€™ en er was licht. Gen 1:1-3
De aarde was;
woest: zonder vorm, zonder schoonheid
doods: zonder leven. De NBG zegt leeg: zonder inhoud.
Duisternis lag over de vloed: er was geen licht. En God sprakâ€¦â€¦
Toen ik in het verborgene gemaakt werd, kunstig geweven in de schoot van de aarde, was mijn wezen voor u geen geheim.
Uw ogen zagen mijn vormeloos begin, alles werd in uw boekrol opgetekend, aan de dagen van mijn bestaan ontbrak er niet Ã©Ã©n.
In het verborgene: niet te zien, vormeloos: geen vorm en schoonheid.
Maar God zag al hoe ik zou zijn.
Aan mijn dagen ontbrak er niet Ã©Ã©n: leven en inhoud zijn Gods plan voor mij.

De laatste tijd zijn wij veel geconfronteerd met gebrokenheid en lelijkheid, met leegheid, met pijn, met duisternis.
En dan spreekt Leslie Keegel op de Rafael conferentie over Genesis 1, en over de Heilige Geest die vorm en schoonheid geeft, die volheid en betekenis geeft, licht en zicht brengt.
Nu ik er aan terugdenk zie ik ineens de parallel met de verzen uit psalm 139, en zie ik weer zo scherp wat God aan het tot stand brengen is in ons en door ons. Hij vormt ons tot zijn lichaam en het enige wat wij hoeven te doen is ons laten zien. Niet de luister en heerlijkheid die nog komt, maar onze onvolmaaktheid, het â€œwerk in uitvoeringâ€ dat we zijn. Dat verbindt; we worden herkend, als mensen. Maar wel mensen met hoop, met uitzicht. Mensen door God uitgekozen om Hem te laten zienâ€¦ zoals Jezus. Wie Hem ziet, ziet de Vader. Wie ons zietâ€¦.. durf ik te zeggen â€ziet Jezusâ€?
Wel als ik de volgende tekst goed laat doordringen:
â€œEn wij allen, die met een aangezicht, waarop geen bedekking meer is, de heerlijkheid des Heren weerspiegelen, veranderen naar hetzelfde beeld van heerlijkheid tot heerlijkheid, immers door de Here, die Geest is.
..â€van heerlijkheid tot heerlijkheidâ€¦â€ van hoe je bent, naar hoe God je bedoeld heeft.
En weet je: waar je ook staat in dit proces, God heeft je lief.
Dat geeft hoop, voor onszelf en voor de ander.

Ineke van Faassen

Uit het hart van – Stilte

Evert — Mon, 21 Mar 2011 19:47:53 +0000

Slechts in uw stilte kan ik wonen
slechts in uw leegte kom ik thuis
kan ik gaan slapen, durf ik te dromen
vind ik mijzelf: een kind aan huis

Slechts in uw stilte kan ik zingen
slechts in uw ruimte ruist mijn lied
kan ik mijn lachen niet bedwingen
kan ik weer huilen: oud verdriet

Slechts in uw stilte kan ik horen
slechts in het duister kan ik zien
en als ik fluister in uw oren
strelen uw vingers, alle tien.

Slechts in uw stilte kan ik slapen,
slechts aan uw lippen zwijgt mijn pijn
niet voor de dood zijn wij geschapen
God wek mij op om uw mens te zijn

Els Mussche

Uit het hart van – liefde

Evert — Tue, 01 Feb 2011 15:47:15 +0000

Onze liefde hangt af aan wie de ontvanger is van onze liefde. Laat honderd mensen aan je voorbij gaan, en we zullen niet het zelfde voelen voor iedereen. Onze liefde is verschillend, door hun voorkomen, hun persoonlijkheden. Ook al staan er verschillende mensen voor ons die we aardig vinden, is er verschil in onze liefde voor ze. Hoe ze ons behandelen heeft effect op hoe we van ze houden. De ontvanger ‘reguleert’ onze liefde.
Zo is het niet met de liefde van God. Wij hebben geen invloed op de wijze waarop Hij van ons houdt. De liefde van God is geboren in Hem, niet van wat Hij vindt in ons. Zijn liefde is uncaused en spontaan.
Houdt Hij van ons om onze goedheid?
Vanwege ons grote geloof?
Omdat we zo aardig zijn?
Nee, Hij houdt van ons om Zijn goedheid, genade en Zijn groot geloof.
Linda Groeneveld

Uit het hart van – Opgeladen worden

Evert — Sun, 16 Jan 2011 19:03:48 +0000

Het is nodig zijn stilt te zijn ,dicht bij God te zijn om opgeladen te blijven
Ik las een stukje van Herman ter Welle. Daarin zei hij onder andere over stil zijn voor God;
â€œJezus zeulde geen hele boekrol mee de berg op om stil te zijn bij zijn Vader. Nee hij ging alleen de berg op en was bij zijn vaderâ€.
Ik moest aan mijn mobieltje denken dat ik net aan de lader had gelegd; een krachtig ding waar je anderen mee kunt bereiken, alle adressen en telefoonnummers staan er zelfs al in.
Ik hoef maar op een knopje te drukken en de persoon wordt gebeld
Alleen moet ik hem geregeld uit mijn zak halen en op mijn bureau aan de lader leggen, hij ligt daar dan een paar uur om weer opgeladen te worden, daarna kan ik hem weer gebruiken. Als ik dat vergeet kan ik er niets mee.
Zo moet het ook met ons als Christenen zijn
Onze vader heeft al heel veel in ons gelegd, Ik kan alles wat Hij in mij gelegd heeft gebruiken op momenten dat ik wil en dat het uitkomt.
Alleen als ik vergeet mijzelf weer op te laden, stil te zijn bij Hem en mij weer te laten vullen met Zijn energie zal het op een gegeven moment gebeurd zijn.
Zo moet ik als het ware, zoals ik mijn mobieltje op mij bureau leg om op te laden, in de rust, in de stilte van God komen om weer opgeladen te worden
Eigenlijk is opladen heel simpel; regelmatig stil zijn, dicht bij Hem zijn, De berg op gaan zonder van alles mee te zeulen, alles even achter je laten en rustig gaan zitten met Hem. Dan raakt je batterij niet uitgeput.
Harrie van Faassen

Uit het hart van – het jaar 2010

Evert — Sun, 19 Dec 2010 19:42:10 +0000

Het jaar 2010 is bijna op haar eind.
Weer een jaar voorbij. Een moment om even terug te kijken.
Wat heeft dit jaar ons: u en mij gebracht?
Hebben we de balans opgemaakt?
Was het een succesvol jaar?
Of was het een jaar met teleurstellingen?
Hebben we ook geestelijk de balans van 2010 opgemaakt?
Was het een vruchtbaar jaar?
Was het een jaar waarin we groei hebben laten zien? Hebben we vrucht gedragen en waren we als een boom geplant aan frisse waterstromen (psalm 1)
Ieder mens gaat zijn of haar weg door het leven: welke weg gaan wij?
Waar staan wij op onze levensweg?
En ook voor ons als gemeente: wat voor weg gaan we? Waar staan we voor, wat willen we met elkaar?
Wat geloven we nu eigenlijk? En ook: hoe willen we gemeente van Christus zijn? Genoeglijk? Missionair? Op onszelf gericht? En vooral, wat je ook kiest, wat je voorkeur ook heeft: waarom? Wat is onze weg in het nieuwe jaar?

Psalm 25 is een prachtig gebed voor het nieuwe jaar 2011.
Maak mij, HEER, met uw wegen vertrouwd, leer mij uw paden te gaan.
Wijs mij de weg van uw waarheid en onderricht mij,want u bent de God die mij redt, op u blijf ik hopen, elke dag weer.
Een mooi gebed bijna aan het begin van een nieuw jaar om de HEER te vragen om zijn wegen bekend te maken, om ons zijn paden te leren

Evert Mussche

Uit het hart van – ontmoeting

Evert — Sun, 05 Dec 2010 21:05:18 +0000

Ruim anderhalf jaar geleden hebben we met de vrouwen van Sion een vrouwendag gehad. Samen stilstaan bij Gods woord voor ons, Zijn plan voor ons, rond het thema â€œBloeien waar je geplant bentâ€. Ik heb er van genoten toen! Zoveel ontmoeting, plezier, creativiteit, vertrouwenâ€¦ Ik dacht na die dag:â€dit zou ik vaker willen doen, met meer vrouwen dan alleen uit onze eigen gemeente.â€Wat en hoe was nog helemaal niet concreet; de gedachte bleef sluimeren.
Nu we ons als gemeente meer en meer naar buiten richten kwam ook deze gedachte weer boven drijven. Het blad EVA van 2 maanden geleden had als thema â€œblij met je burenâ€. Allemaal geweldige artikelen over hoe vrouwen in hun buurt verschil maken. EÃ©n aspect kwam in alle verhalen terug: mensen en dus ook vrouwen hebben behoefte aan ontmoeting. Een plek waar ze zich welkom weten, waar ze een luisterend oor vinden als daar behoefte aan is, of gewoon een stukje gezelligheid. Erg inspirerende verhalen. Maar wat me echt trof en in Ã©Ã©n keer alle puzzelstukjes op zijn plek bracht was een klein berichtje op de nieuwspagina met de kop:â€Christelijk vrouwencafÃ©â€ Dat was de klik. Wij hebben immers echt een cafÃ©, een geweldige plek om elkaar te ontmoeten. Dat is wat we te geven hebben, dat en onszelf zoals we zijn.
Ik heb mijn idee in een plan beschreven. Kort samengevat komt het hier op neer: om te beginnen zou ik 1x per maand op een vaste dag â€™s ochtends de Kameel open willen stellen als vrouwencafÃ©. Een plek waar vrouwen elkaar kunnen ontmoeten, waar je met je buurvrouw, vriendin, zus, moeder, maar ook als je alleen bent lekker even een kopje koffie of thee kunt gaan drinken. Waar je welkom bent, waar vrouwen zijn die jou willen ontmoeten, naar je willen luisteren. Dat is niet het enige, het wordt een cafÃ© met iets extraâ€™s : elke keer is er een â€œstamtafelthemaâ€. Je kunt als je dat wilt aanschuiven bij de grote tafel in de nis en daar samen met andere vrouwen praten, delen, iets creatiefs doen, etc. rond een thema dat aansluit bij de beleving van vrouwen. Geven vanuit wie we zijn, waar ons hart ligt, onze ervaringen als vrouw en als christen delen.
Als dit idee ook bij jou een klik geeft roep ik je op om er in de eerste plaats voor te bidden, maar ook om je af te vragen of dit iets is waar jij jouw plek in missionair-zijn in kunt innemen. Dus vrouwen: wil je er meer van weten, er over meebidden, -denken of -doen, kom dan naar me toe en deel je hart. Je bent welkom!
Ineke van Faassen